Grafika z cyklu „powięź”.
Temat prac koncentruje się na cielesności pojmowanej nie jako jednolita forma, lecz jako wielowarstwowy układ przenikających się powierzchni, ze szczególnym uwzględnieniem powięzi, traktowanej jako membrana – warstwa pośrednia pomiędzy wnętrzem ciała a jego zewnętrzną reprezentacją.
Powięź pełni funkcję zarówno fizycznej struktury biologicznej, jak i metafory – cienkiej, półprzezroczystej granicy, która jednocześnie chroni, łączy i filtruje doświadczenia. Jej organiczna, nieregularna forma buduje napięcie pomiędzy tym, co widzialne i ukryte. Pod warstwą powięzi umieszczony został portret, sugerujący obecność jednostki „pod skórą”, poza jednoznaczną, zewnętrzną tożsamością

Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.